[ESBR]Tanabata Matsuri

posted on 29 Jul 2014 21:27 by blesea

 

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
****************

 

 

Tanabata Matsuri

-at that moment-

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

"สวัสดีลูมิ..."

"พี่อิโตะ.."

เธอกราดยิงที่พื้น เธอโดนฟาดเข้าที่หลัง

'ประเทศหนูได้ชื่อว่าเป็นเมืองซานต้าล่ะค่ะ หนูได้ยินว่าที่ญี่ปุ่นชอบคริสต์มาสมากเลยใช่ไหมคะ?'
'เราไม่รู้คนอื่นชอบรึป่าว แต่เราชอบนะ! ซานต้ามีจริงเหรอ?'

เธอยิงคืนตรงข้อเท้า ก่อนโดนเตะจนล้มคว่ำ

'มีสิคะ อยู่ที่หมู่บ้านซานต้า นี่ไง หนูมีรูปในมือถือด้วยล่ะ'
'สวยอ่ะ! แบบนี้ลูมิก็เคยเห็นซานต้าสิ ใช่มั้ย?'

เธอกลิ้งตามไปยิงซ้ำ ก่อนจะถูกโยนเข้าไปในกับดักลวด..ที่เธอเป็นหนึ่งในผู้ขึงมันเอง

แรงกระแทกเบียดเส้นลวดให้กรีดเข้าไปในผิว หน้า แขน มือ ขา เธอแอบนึกในใจว่าตอนนั้นเธอไม่น่าพันเล่นเยอะขนาดนี้ ไม่ใช่ต้นคริสต์มาสเสียหน่อย

ยิ่งทรุดตัวไถลลง ลวดก็ยิ่งบาดลึกจนได้กลิ่นคาวคละคลุ้ง

เหม็นกลิ่นสนิม..เหม็นเลือด..เลือดของเธอ

เจ็บ..แล้วก็ชา เจ็บ..แล้วก็ชา ซ้ำๆไปทั่วร่าง ตาทั้งคู่อยากจะปิดลงให้รู้แล้วรู้รอด

แต่เธอก็ยังนั่งบรรจุกระสุน

เพื่ออะไร?

เธอเล็งปืนที่เพื่อนของเธออีกครั้ง

แล้วอีกคนหนึ่งก็มา

'อ้ะ ไฟมาแล้ว แบบนี้พี่ซีเรสก็ไปหาหน่วยพยาบาลได้แล้วเนาะคะ'
'ไม่ล่ะ...ช่วยเธอก่อน... เจ็บหน่อยนะ...'

คนที่ทำแผลให้เธอเมื่อคราวก่อน พุ่งเข้ามาจะเตะเธอ และตอนนี้ก็เสียบดาบลงที่ข้างแขนเธอ

"อย่ามาทำร้ายอิโตะ"

ทำร้ายทำร้าย??

คนที่เลี้ยงขนมเธอตอนเจอกันครั้งแรก ฟาดปลอกดาบเข้าที่มือเธอ

เจ็บ.. ปลอกดาบที่ฟาดมา เจ็บ..

สายตาที่มองเธอเป็นศัตรูที่ต้องกำจัด..ก็เจ็บ

ไม่เอาแล้ว เจ็บ เจ็บ ไม่อยากทำอะไรอีกแล้ว ใครก็ได้ช่วยด้วย

แต่เธอก็ยังเหนี่ยวไก ใส่คนที่เคยช่วยเหลือเธอ

ทำไมต้องพยายามขนาดนี้?
..
....


'ฝ่ายชนะแบ็ทเทิ่ล Tanabata Matsuri คือ สถาบัน Maistrie of Crusade ค่ะ'


......
...........

เพื่อแพ้

 

 

******************
-Afterward-

'..เธอได้รางวัลผู้เล่น MVP ของเฮนนะรู้รึยัง?'
'MVP? มันคือ..รางวัลอะไรเหรอคะ?'
'Most Valuable Player .....ผู้เล่นดีเด่นไง...รองประธานเมสพูดเองไม่โกหกหรอกนะ...'

 

ดอกแมกโนเลียช่อใหญ่ยังวางอยู่ที่ข้างเตียง แซมด้วยใบสนสีเขียวอ่อนที่ชวนให้คิดถึงบ้านเกิด

ศักดิ์ศรีและความกล้าหาญ..

'...เดอะ ไพร์เออร์รี่ฝากมาให้น่ะค่ะ เพราะว่าในการต่อสู้เธอมีสองสิ่งนี้และเธอก็ควรได้รางวัลเพราะสองสิ่งนี้เหมือนกัน'

เดอะ ไพร์เออร์รี่..สภานักเรียนของฝ่ายตรงข้ามยอมรับในตัวเธอ

แค่คิดหัวใจก็พองขึ้นจนอดยิ้มออกมาไม่ได้ แต่ก็เพียงไม่นาน ก่อนความทรงจำถัดมาจะแทรกขึ้นมาขัด

'แ..ต่ ดีแล้ว ที่พี่เมย์ฟาย..ไม่ลงนะคะ'
'...ถ้าเห็นคุณลูมิเป็นแบบนี้...คราวหน้าเราลงดีกว่าค่ะ'

ถึงจะกล้าหาญ แต่ก็อ่อนแอ..

อ่อนแอจนทุกคนต้องมาเห็นใจ..รู้สึกผิด..ทั้งที่เธอ'เลือก'จะลงมายืนในสนามนี้เองแท้ๆ

เธอปกป้องต้นไผ่ของโรงเรียนไว้ไม่ได้ แต่กลับไม่มีใครโทษเธอ

เธอยิงคนได้ตั้งสองคน เธอฝืนสัญชาตญาณตัวเอง ไม่สนใจเสียงในหัว และยิงคนได้ตั้งสองคน

'ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ พี่ซีเรสล่ะคะเป็นยังไงบ้าง..'
'....ไม่เป็นไรมากหรอก...เมื่อคืน ....ขอโทษนะ'

แต่คนที่โดนยิงกลับมาขอโทษเธอ

'อย่าขอโทษสิคะพี่ซีเรส เราทำสุดฝีมือ ไม่มีใครต้องขอโทษใครนะ ดีใจด้วยนะคะที่ชิงไผ่สำเร็จ'
'........ถึงชนะแต่เธอเจ็บ... เธอเก่งมากสำหรับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอ...ขอโทษนะ...'

ถ้าเธอเข้มแข็งได้เท่าพี่ซิลหรือใครๆ ก็คงจะไม่มีใครมาก้มหัวขอโทษเธอแบบนี้

เธอต้องพยายามให้มากกว่านี้ คราวหน้าเธอจะยืนในสนามนั้นอย่างเท่าเทียมกับคนอื่นๆให้ได้

"..หายเมื่อไหร่ไปซื้อเวทมายกแบบพี่มิไฮน์บอกดีกว่า"

************
 
ทีแรกว่าจะทำรูปด้วยแต่ดูเหมือนจะไม่ทัน ขอส่งเท่านี้ก่อนนะคะ o<-< เอาไว้จะแอบมาอัพรูปอีกที(...)
 
อันนี้ก็อัพตั้งแต่วันที่สู้เสร็จเลย ก็ต้องบอกว่าสนุกมากค่ะ! ขอขอบคุณสต๊าฟที่จัดกิจกรรมขึ้นมา รวมถึงเพื่อนๆพี่ๆที่มาไฝว้กันด้วยนะคะ >_< เอ็นทรี่นี้ขอฝากไว้สั้นๆ เดี๋ยวDare กับ Wish น่าจะตามมา.. (แต่สองอันนั้นเกิดก่อน) แล้วเจอกันค่ะะ

Comment

Comment:

Tweet

- Checked -
ขออภัย ผิดไอดีค่ะ orz

#2 By Battle Commander on 2014-09-05 19:01

- Checked -
ตรวจรายงานเรียบร้อยค่ะ ขอบคุณที่เข้าร่วมกิจกรรมนะคะ
ขออภัยที่ตรวจล่าช้าค่ะ

#1 By DiWine on 2014-09-05 19:00